Za kulisami my w naszej codzienności czasem zaszywający się w ulubionych miejscach na dłużej.  Ciesząc się wspólnie chwilami.. Często biegnący szukając urozmaicenia , przygody . Prawie nierozłączni w rutynie , zawsze razem.. Z Marckiem nie można się nudzić , siedzieć w miejscu czy się nie śmiać to żywe srebro i urodzony optymista. Wcześnie rano zaspany wita mnie szerokim uśmieszkiem nie ważne jaka pogoda za oknem nawet po nie przespanej noce gdy dokucza ból ząbkowania albo choroba. Zawsze jest pogodny. Tą energię i siłę czerpie od niego ;) Gnam do pracy planując nasze popołudnie . Siedząc w biurze zawalona papierkową robotą w telefonie słyszę radosne wołanie mama! od razu się rozczulam dostaje pozytywnego kopa do działania . Wszystko idzie mi szybciej i sprawniej . Nieraz zabieram go ze sobą nie zdarza się to często  bo ostatnia jego wizyta skończyła się , źle dla biurowych sprzętów. Marcek próbował roznieść moje stanowisko pracy;) Przy nim nie zrobiła bym nic . Kilka dni temu jednak udało się połączyć obowiązki zawodowe z przyjemnością i wielką radością dla niego. Mogłam mu zafundować fajny wypad Marcek czekał na swoją pierwszą piaskownicę. Gdy wreszcie zamieszkała w ogrodzie wybraliśmy się w podróż w poszukiwaniu piasku do niej. Zabrałam go na plac żwirowni gdzie wydobywa się piasek. Okazały teren wielkie doły , maszyny , koparki masa sprzętu . Jego mina ? bezcenna a radość ogromna. Tak się zachwycał biegał przewracał szalał . Sama byłam pod wrażeniem było jak na pustyni i jakie efekty specjalne . Marcek biegał jak szalony piasku miał pod dostatkiem , razem przyglądaliśmy się pracy maszyn i ludzi. Miał tyle wrażeń  była to dla niego niezwykła przygoda. Fajnie było zobaczyć takie prace z bliska poznać to miejsce a ile piasku mamy teraz ! ;) Taka wycieczka w godzinach pracy oby częściej! Marcelowi bardzo się podobało.  Po godzinach  pracy biegam za nim z aparatem uwieczniam nasze chwile , realizuje pomysły na posty składam w jedną całość myślę o nowych przy okazji pilnuję by nic nie zbroił. Zdarza się , że brakuje czasu albo padamy wcześniej zmęczeni . Następnego dnia jest pełna mobilizacja do działania dla was naszych czytelników chcemy wam tyle przekazać! Zaciekawić oderwać od obowiązków , pomóc dzieląc się doświadczeniem , po prostu być z wami bo tak się już do was przyzwyczailiśmy ! Nie wyobrażam sobie was zostawić skończyć z blogiem gdy tyle pomysłów do zrealizowania ,  tak wiele do przekazania mamy wam jeszcze. Póki co udaje się wszystko ze sobą pogodzić , już wkrótce kolejne zmiany będzie się działo ;)

Tak niewiele potrzeba by przenieść się do bajkowego świata , który na chwilę może dla nas ożyć . Jest na wyciągnięcie ręki dzięki żywym lustracjom i rozkładance , która daje efekt 3D . Ruchome elementy dodają magii tej bajce , ilustracje są przepiękne. Razem z nią odpływamy..Tego nie znajdziemy w dzisiejszych książeczkach dla dzieci. Stare bajki i baśnie to klasyka wiele nowości im nie dorówna. Tą , którą wam przedstawię jest dla mnie niezwykle cenna wychowała się na niej Marcela babcia potem ja i moje rodzeństwo dziś czytam ją swojemu synkowi kto by pomyślał , że przetrwa tyle lat? Dziś nie wygląda zbyt dobrze cóż  nie oszczędzaliśmy jej w dzieciństwie :) Nie dawno wyciągnęłam ją z komody i pokazałam Marcelowi wróciły wspomnienia. Przenieśliśmy się razem do bajkowej krainy... postanowiłam , że zabiorę tam i was pokażę jak wyglądały dawne bajki i jaki klimat stwarzały . Przedstawiam wam  bajkę "Kot w butach" wyd . 1973 r. Praga.

Malowanie pisanek , koszyczek wypełniony smakołykami , strzelanie z pistoletu na wodę no i zając z prezentami. Oj działo się u nas. W dużym koszyku Marcel znalazł prezenty od zająca to taki nasz domowy zwyczaj Wielkanocny. Robimy sobie prezenty całą rodziną podkładamy do gniazdka albo do koszyczków. Potem każdy szuka swojego fajna zabawa! W tym roku była jeszcze lepsza! To nasze pierwsze Święta razem z Marckiem w domu ... Ostatnie spędziliśmy na oddziale położniczym szczęśliwi , wreszcie razem i blisko siebie , dni pełne tylu emocji uczuć. Wiadomość od lekarza , że zostajemy przez Święta jakoś mnie nie załamała bo przecież ważne że w końcu mam przy sobie synka. Od Pani ordynator usłyszałam , że jeszcze wiele Świąt spędzimy razem. No jasne!! Leżąc podłączona do kroplówki przytulona do swojego maleństwa z trudem mogłam się ruszyć , ale to były najlepsze Święta w moim życiu bo taki wspaniały prezent dostałam od życia mojego małego ukochanego bohatera. Patrząc przez szpitalne okno widziałam rodziny idące z koszyczkami i myślałam za rok my też pójdziemy!!  Tegoroczne Wielkanocne Święta wreszcie mogliśmy spędzać razem w domu , cieszyć się tym szczególnym czasem wspólnie z rodziną ..Kilka ostatnich dni poświęcaliśmy na przygotowania sprzątanie dekoracje , kucharzenie . Marcel starał się pomagać i był nadzwyczaj grzeczny. Spodobało mu się malowanie pisanek!  Cały umalowany ale z tym uśmiechem i błyskiem w oku szczęśliwy. Uwielbiam gdy jego oczy się śmieją. W takich chwilach wiem skąd czerpię siłę , energię i dlaczego tak bardzo chce mi się żyć.. Czym były by Święta bez dzieci ich uśmiechów , szukaniem prezentów na zajączka i laniem się wodą z pistoletów? Nudą. Tyle zabawy dają wspólne przygotowania , prezenty i ten wyjątkowy czas spędzany razem oczywiście niezapomniany. Święconka jest dla dzieci takim wyzwaniem , radością mogą pomaszerować z koszyczkiem i pochwalić się co tam mają za słodycze między sobą. Ten cały klimat to wszystko robimy dla nich.. Nie sądziłam , że taką radość sprawi Marcelowi koszyczek , bieganie z nim po domu , bazgranie po pisankach czy oblewanie wszystkich z pistoletu na wodę .  Marcel biegał wkoło stołu paluszkami dotykając sernika oblizywał się tak poznając uroki tych Świąt i Wielkanocne zwyczaje..



                                             

Nasze spacery od pierwszych miesięcy Marcela były długie.. Pokonywałam wózkiem dystans kilku kilometrów. Marcel jako małe niemowlę był bardzo spokojny , długo spał większość z takiego długiego spacerku potrafił przespać. Wiosną , latem na spacery chodziliśmy prawie codziennie . Dbałam w ten sposób o kondycję. Jeśli ktoś mi powie , że przez samo chodzenie się nie schudnie to jest w błędzie ja zrzuciłam w ten sposób kilka kilogramów po ciąży . Marcel dużo przebywał na świeżym powietrzu . Zmieniło się to w okresie jesienno zimowym zaczął częściej chorować w tym czasie trafił aż 3 razy do szpitala. Wychodziliśmy mniej , i odzwyczaił się od spacerowania. Teraz już nie usiedzi w miejscu jest ruchliwy , szybko się nudzi , wszędzie go pełno. Po prostu  żywe srebro;) Kilka dni temu rozpoczęliśmy swój sezon spacerowy chcąc przyzwyczaić go do dłuższych  podróży wózkiem wybraliśmy się do parku zaczęliśmy od pokonywania małych dystansów . Po przejechaniu zaledwie kilkunastu metrów rozległ się krzyk później głośny płacz a chwilę później próba wydostawania się z wózka. Nie spodziewałam się takiej reakcji wokół mnie masa ludzi a tu takie przedstawienie. Postanowiłam nie ulegać , nie wzięłam go na ręce choć widząc jego łzy było ciężko. Szliśmy dalej , w prawdzie z myślą , że i tak podróż wózkiem za chwilę się zakończy. Marcela nie interesowało nic dookoła był kompletnie znudzony wiercił się i nadal popiskiwał. Ja byłam zrezygnowana. Postanowiłam wstąpić do pobliskiego sklepu i kończyć spacer..i tu zdarzył się cud !! Cisza jak makiem zasiał..W dziale dziecięcym zaopatrzyliśmy się w chrupki , ciasteczka , sok i kolorową książeczkę i to były kluczowe sposoby na zainteresowanie i chęć dalszej podróż mojego zucha. Gdy znów zaczynało mu być  nudno odwiedziliśmy plac zabaw. Zaliczyliśmy huśtawki radość była tak wielka! Tego dnia wózkiem zwiedziliśmy wiele miejsc Marcel jadł , pił , bawił się wózku i spokojnie siedział na końcu ze zmęczenia zasnął. Byłam zadowolona mam sposób na małego złośnika. Myślę , że nie warto ulegać , lepiej zainteresować sprawić by podróżowanie wózkiem dla dziecka było ciekawe. Po kilku dniach spacerowych maratonów wiem , że dla tak ruchliwych energicznych pociech jak moja trzeba robić dodatkowe przystanki i zabawić. Podrzucać , po wygłupiać się , odwiedzić plac zabaw zafundować więcej rozrywki by nie było nudno. Warto zachęcać dziecko do spacerowania , by miało ochotę na częste wyjścia na świeżym powietrzu.

                                   Spacer z ruchliwym smykiem nie chcącym usiedzieć w miejscu
                                                 - Zainteresowanie , zabawki  , gadżety
                                              - Częste przystanki na placu zabaw by zafundować więcej rozrywki
                                                       - Odwiedzać ciekawe miejsca , znajomych
                                                       - Towarzystwo mile widziane !
                                                   - Zaopatrzenie w postaci się  przekąsek
                                                  - Rozweselanie  , opowiadanie itd
                                                             - Brak nudy !!!
                                      by spacer zawsze kojarzył się z dobrą zabawą ;)